Biografie
Wat kunnen wij in hemelsnaam nog vertellen over ARBEID ADELT! dat u nog niet weet? Ze verdienen als geen ander dat uitroepteken achter hun naam, dat zeker. Wat nog? Arbeid Adelt! was altijd al een zothuis waarin een paar van de allergrootste talenten zich hadden verscholen, om sporadisch naar buiten te treden met sensationele juweeltjes als ‘Stroom’, ‘De dag dat het zonlicht niet meer scheen’ en ‘Death disco’. Telkens iemand van de BRT besloot dat het een goed idee was dat deze band op antenne mocht, grepen de moeders, nonkels en tantes van tv-kijkend Vlaanderen naar een doos Perdolan. De jeugd daarentegen, die lag in een collectieve deuk. Want altijd, echt elke keer, was het zotte pret dankzij deze prettige zotten. Marcel Vanthilt, een soort vleesgeworden Kladderadatsch, was van bij aanvang de grootste troef. Het soort haantje waar je onmogelijk kwaad kunt op zijn maar aan wie je toch maar geen bed aanbiedt om te komen logeren, voor je het weet is heel je huis verworden tot een trefplaats voor anarchistische troepen. Vanthilt en Jan Vanroelen gaan ondertussen dapper door, getuige cd “Het heelal is hier” (2023) en de vele concerten die nog steeds veel volk lokken. Telkens weer bewijst de groep dat je geen 1-2-3-4-intro’s door een micro hoeft te schreeuwen, of dat de basgitaar niet tot onder je dongdingelingedong – denk Dee Dee Ramone of Sid Vicious – hoeft te hangen om punk te zijn. Steek Marcel en kornuiten een accordeon, een vibraslap en een reusachtige alphoorn in hun pollen en nog zal het resultaat 190 graden tegendraadser zijn dan wat een doordeweekse rockgroep ervan bakt. Goed, Arbeid Adelt! opent onze zondag 4 augustus. Wij verwachten bij aanvang én een dik half uur later, bij vertrek, een oververdiende staande ovatie en een luide “Wunderbar!” voor dit volstrekt uniek stukje Belgisch erfgoed.