Biografie
En dan nemen we nu even een kort en ingetogen momentje voor onszelf. Het is met een trillende onderlip en drie à vier glijdende tranen dat we het nieuws verwerken dat er een euthanasie op komst is. Namelijk die van GOE VUR IN DEN OTTO. Over een grafsteen wordt nog nagedacht, maar ‘Zij leerden hun volk headbangen’ schiet wat ons betreft toch serieus te kort. ‘Zij leerden hun volk zodanig stevig headbangen tot iedereen er een hernia in de hals aan overhield’ lijkt ons al toepasselijker. Begrafenismuziek dan. Laat ons voor iets passends en emotioneels gaan. ‘Desecration of souls’ van Mercyful Fate is zo een song waarbij niemand het droog houdt. ‘Vomited anal tract’ van Carcass? Echt, laat ons intijds een paar dozen extra zakdoeken aanrukken! ‘Shout at the devil’ van Mötley Crüe? Snif. ‘Die with me’ van Type O Negative (een tante verliest haar zelfcontrole en blaast een bijzonder luide huilbui in de ether) of ‘Faith’ van Limp Bizkit. Dat laatste is wel gekozen omdat de begrafenisondernemer plots beseft dat binnen anderhalf uur al een volgende dienst begint en het volk dringend moet vertrekken. We zijn echter zo ver nog niet. Voor de Vlaamse Bud Spencer en Jerom het tijdige voor het schimmenrijk verruilen, houden ze nog één keer halt in 9160 Lokeren, waar ze op dinsdag 6 augustus alle beminde ongelovigen van decibels en dubbele basdrums voorzien. Wat u kunt verwachten, vraagt u? Niet zeveren hé, je moet de laatste tien jaar al in een zéér hardnekkige coma hebben gelegen om niet te weten dat de heren Vermeerbergen en Symons – Bud en Jerom maar dan met tattoos en zwarte t-shirts van pakweg Venom en Slayer – de beste metal-DJ’s ter wereld zijn. Voilà, iemand moest het maar eens zeggen.